***ประชาธิปไตยติดหล่มอารมณ์หมอง
คนึงคิดครวญคร่ำน้ำตานอง
คนผยองเหยียดหยันแทบบรรลัย

โอ้วนารีคนดีศรีสมร
น้องนิ่งนอนอางขนางอยู่บางไหน
มาดูอกฟกพี่นี้เป็นไร
อันเชียงใหม่กับโคราชก็ญาติกัน

มาช่วยกันก่อกิจวิจิตรชน
ทุกตำบลเขตแขวงกำแพงสัน
ร่วมมติต่อเติมแต่เบื้องบรรพ์
เป็นอนันต์คุณชาติกับญาติตน

ทุกวันนี้มีพาลทำการผิด
เที่ยวรอนริดพลังราษฎร์ขาดเหตุผล
ไม่ดูเยี่ยงอารยะโลกสกล
ที่เชิดชนเป็นใหญ่ในแผ่นดิน

มันข่มขืนปืนจ่อขอให้รับ
ในตำรับธรรมนูญน่าติฉิน
ไม่อายเอกองค์กษัตริย์ฉัตรธาณินทร์
ทำราคินคิดว่าท้าวเฝ้านิยม

ไยหลงผิดคิดทำระยำยับ
ขู่บังคับเค้นแค้นแสนขื่นขม
การชั่วช้าเฉาโฉดไม่โปรดชม
แม้ตรอมตรมจนแย่ขอแก้ไว้

แก้ให้ดีมีประโยชน์ชั่วโคตรเหลน
แก้หลอกเล่นเลอะเละก็เหลวไหล
แม้แก้ดีมีเกียรติระบือไกล
ชื่นชมไทยทุกทิศทุกเที่ยวทาง

ทบทวนถึงความเก่าท่านเล่าขาน
เป็นตำนานสมบูรณ์สิทธิราชร่าง
ปีสองสี่เจ็ดห้ามาเว้นวาง
ให้ผองชนรากร่างลิ้มรสเมือง

คณะราษฎร์เกียรติกล้าพายิ่งใหญ่
ทุกถ้วนไทโมทนาปัญญาเปรื่อง
ประชาธิปกจอมกษัตริย์ไม่ขัดเคือง
จำนงเนื่องเจตให้แต่ไรมา

แต่ติดขัดอภิรัฐมนตรี
อมาตย์ชี้ให้เฉาเฝ้าเข่นฆ่า
พระบาทเจ้าเฝ้าถวิลจินตนา
มอบประชาธิปไตยคราใดดี

เมื่อเกิดการอภิวัฒน์ทรงจัดการ
พระราชทานธรรมนูญอุ่นเกศี
อบอุ่นอกไพร่ฟ้าประชาชี
มิได้มีเลือดนองหมองแผ่นดิน

มโนปกรณ์ธาดาเป็นนายก
ต่อมาตกพหลคนมั่นแม่น
เกิดกบถบวรเดชทุเรศแกน
หนีออกแคว้นเขตขอกนอกอาณา

เกิดกบถนายสิบจิตระส่ำ
ก่อการขำทำร้ายน่าขายหน้า
ไม่สำเร็จเหตุการณ์ผ่านพ้นมา
ก็เกิดกาลีผินชุณหวัณ

ก่อรัฐประหารพาลสันดานหยาบ
กลายเป็นภาพอัปรีย์ที่เหียนหัน
ประชากรร้อนรนอับจนพลัน
เพราะแย่งกันเป็นใหญ่ในธานี

เกิดกบถเสนาธิการทหารบ้า
สมบูรณ์ศรานุชิตทำผิดศรี
เกิดกบถวังหลวงหลวงปรีดี
เกิดอีกทีกบถแมนฮัตตันตึง

ต่อมาแปลกเปิดประวัติรัฐประหาร
ด้วยเชิงชาญชายชาติเขลาขลาดขึง
อ้างคอมมูนิสต์คิดร้ายกล้ำกรายกรง
ต้องถอนทึ้งทำลายฝ่ายผู้แทน

วิบากกรรมกลับกันทันตาเห็น
เกิดเปลี่ยนเป็นจอมสฤษดิ์คิดวางแผน
โค่นอำนาจแปลกหักรักเป็นแค้น
แปลกจรแจ้นเจียนตายมลายเลือน

จอมสฤษดิ์ฤทธิรงค์ดำรงรัฐ
เก่งสันทัดเผด็จกิจคิดเชือดเฉือน
ประชาธิปไตยแตกยับลับลางเลือน
มะเร็งเคลื่อนกินตับสฤษดิ์ตาย

ถนอมนั่งกินเมืองเรืองอำนาจ
พาพวกญาติเป็นใหญ่ใครอย่าหมาย
คนอดอยากยากไร้ไม่ดูดาย
สั่นทำลายเศรษฐการของบ้านเมือง

ดัดจริตคิดหลอกชาวพารา
ปีสองห้าหนึ่งหนึ่งจึงทำเรื่อง
คลอดธรรมนูญนำสมัยไทยรุ่งเรือง
แต่ยักเยื้องปฏิวัตอัตโน

วนารีศรีสวัสดิ์กำดัดพี่
คิดดูซีเราเศร้าเขาสุโข
นักศึกษาคณาชนจนซมโซ
ร่วมเฮโลไล่มันลับเรากลับตาย

สิบสี่ตุลาหนึ่งหกตกประดาษ
ประชาชาติมวลชนคนล้นหลาย
ณรงค์ลั่นปืนกลคนวอดวาย
สิ้นเชิงชายชาติทหารต้านริปู

นักศึกษาวิทยาลัยครูธนบุรี
มีตัวพี่สัมพันธ์ร่วมกันสู้
กับเพื่อนสาวชื่อวิไลใจชื่นชู
ชุมนุมอยู่วันที่เจ็ดจนจบจาก

ประหลาดจิตคิดย้อนถอนฤทัย
เหตุไฉนที่สิบสี่พี่ถอนถาก
ไปทุกวันเว้นสิบสี่พี่แย่มาก
หยุดเหนื่อยยากพักผ่อนนอนฟังการ

สลบหลับลืมตาเมื่อตอนสาย
กายสบายที่สิบห้าตุลาผ่าน
ได้ข่าวเพื่อนหญิงชายต้องวายปราน
พวกทหารยิงดิ้นสิ้นเอ็นดู

ร้อนเอกองค์อัมรินทร์ปิ่นกษัตริย์
ภูมิพลเก้าฉัตรตรัสอดสู
วิโยคยิ่งไทยยิงไทยใช่ศัตรู
สูญเสียหมู่ญาติไทยใจหมองมัว

พระราชทานท่านสัญญาธรรมศักดิ์
ช่วยฟูมฟักพาราเป็นตาขรัว
ทุจริตผิดวิสัยไม่พันพัว
จนรอดชั่วใช้ธรรมนูญค้ำคูณรัฐ

ก่อเกิดการเลือกตั้งดังกระหึม
เผด็จการนิ่งขรึมคิดเคืองขัด
อยู่อย่างสูญสมบัติอัตคัด
พลเรือเอกสงัดจัดพลพลัน

ยึดอำนาจคาดโทษคอมมูนิสต์
คร่าชีวิตคนเก้าตุลานั่น
ปีสองห้าหนึ่งเก้าเศร้าซึมครัน
ทำลายขันธ์คนหายพ่ายหนีเมือง

หนีเข้าป่าเปิดศึกเสถียรสถิต
ร่วมรอนริดอำนาจรัฐถนัดเนื่อง
ไม่มีแพ้พลิกผันเป็นฟันเฟือง
ร้อนระเคืองทั่วด้าวร้าวฉานนัก

คอมมูนิสต์คือไทยมิใช่อื่น
ไยจึงขืนใส่ความเหยียดหยามหนัก
อันประชาธิปไตยไทยควรรัก
มาฉุดชักทำลายอ้ายโสมม

กบถสัณห์จิตรปฏิมามาติดติด
อีกหน่อยนิดกบถเสริมเติมขื่นขม
จ๊อดก็ขอปฏิวัติผลัดกันชม
ด่าทับถมถุยมุสาสภาเลว

กล่าวหาเท็จเผด็จการรัฐสภา
พูดบีฑาผู้แทนว่าแสนเหลว
ไม่ควรค่าคู่นครซ่อนกรรมเลว
กูเลยเตวตีนเตะเละลับลิบ

สุจินดาคราประยูรตระกูลเกียรติ
ตัวเสนียดเลียบมาตาขยิบ
พกโกหกเพื่อชาติชั่วช้าชิบ
ด้านดิบดิบริบอำนาจชาติเชื้อโกง

พฤษภาทมิฬแผ่นดินเดือด
ต้องหลั่งเลือดผู้คนจนตายโหง
สี่สิบสีชีวาฆ่าลงโลง
ร้อยแปดร่างสูญโล่งลับโลกไป

ได้นายกคนใหม่ใจใสซื่อ
แม่ตั้งชื่อชวนฉีกหลีกภัยได้
ตั้งสอบสวนสิ้นกระแสแฉออกไป
ประชาไทยจึงรู้ตัวพวกชั่วชน

ปีสองห้าสามห้าประชาช้ำ
ต้องตรากตรำตัวตายผู้ร้ายฉล
ธิปไตยครึ่งใบใครสัปดน
เอาครอบคนกว่าสิบล้านการกลลวง

นายกใหม่นายชวนล้วนฉ่ำแฉะ
ร้องโอดแอ๊ะยุบสภาน้ำตาร่วง
พรรคหวังใหม่เหมาเสียงเรียงเป็นพวง
เลือกกระทรวงตั้งนายกปกนคร

ครองพารารุ่มร้อนอ่อนล้าเลี่ยง
เชาวลิตคิดเสียงเสี่ยงอักโข
ลาออกพลันท่านชวนกลับมาโชว์
ดูเก่งโก้เก็บงานสานสืบชม

เออกระไรทำไมไฉนหนอ
ชวนป๋วยปี่แปกอก่อกรรมขม
ยุบสภาประชาธิปัตย์อกอัดตรม
ชนนิยมไทยรักไทยได้ท่วมท้น

ท่านทักษิณเป็นนายกปกครองบ้าน
ทุกถิ่นฐานสรรเสริญเจริญผล
เศรษฐกิจฤทธิรุดฉุดชั้นชน
กิจผลิตผลเรืองสัมฤทธิ์วิจิตรเจริญ

ทั้งข้าวยางพาราพฤกษาเกษตร
พาประเทศรวยเลิศระเหิดเหิน
การท่องเที่ยวทุกภาคพากันเพลิน
คนสรรเสริญแซ่ซ้องปากท้องเต็ม

คนแปลกหน้านานาชาติประพาสเพิ่ม
สัญจรเจิมสู่ไทยได้คล่องเข้ม
ท่องเที่ยวทั่วทุกทิศจิตอิ่มเอม
อาหารเปรมนอนอุ่นไร้ขุ่นคาย

เลือกตั้งใหม่ไทยรักไทยได้อีกเที่ยว
เผด็จการเกิดเหี่ยวเสียวฉิบหาย
อำนาจเก่าแก่ก่อนมาคลอนคลาย
จึงเดินสายสาปด่าประสาพาล

คำโบราณท่านว่าน่าพินิศ
เขาว่าจิตคนคดปดปากหวาน
อยู่ลับหลังครหาด่าประจาน
จึงถึงกาลทักษิณต้องดิ้นโดย

พันธมิตรวิปริตจิตประหลาด
ทำลายชาติโฉดเขลาเฝ้าหิวโหย
ว่าแต่เขาเจ้าก็เอาแต่กินโกย
ทำวายโวยปลุกกระแสแปรขบวน

ให้ทุกสิ่งวสับสนอลหม่าน
เหล่าทหารได้ช่องร้องเสสรวล
ขับรถถังทั้งปืนยื่นก่อกวน
ประกาศห้วนหักหาญผลาญสภา

อนิจจาทักษิณบินไปลับ
มิได้กลับถิ่นฐานย่านเคหา
อาลัยรักนัคเรศก้มเกศลา
เมื่อกันยาสี่เก้าเฝ้าคอยคืน

อยู่ประเทศต่างเพศต่างภาษา
ต่างหน้าตาต่างกลิ่นต้องกินฝืน
หวานก็อมขมคอก็ต้องกลืน
ขันติยืนมองฟ้ากว่าสิ้นกรรม

คนอยู่หลังยังคอยละห้อยไห้
สุดอาลัยรักเรียกเพรียกเพ้อพร่ำ
รากหญ้าถูกเหยียดหยันกลั้นระกำ
เศรษฐกิจทรุดซ้ำเป็นซากโทรม

คอมอชก่อกรรมทำเข็ญขุก
รากหญ้าทุกข์รากแก้วบ้าหนี้ถาโถม
เป็นคนจนบ้าใบ้ไร้ญาติโยม
ข่าวประโคมด่าทักษิณหมิ่นทั้งเพ

สหรัฐแลพารานานามิตร
ไม่คบคิดค้าขายต้องส่ายเส
รัฐริมถิ่นยินดีมีทะเล
ล้วนฮาเฮแข่งค้าพากันรวย

รัฐบาลเหลวลหุสุรยุทธ
คอยแต่ขุดโค่นทักษิณให้สิ้นสวย
คมช.คตส.ก็เอออวย
ชั่วชี้ช่วยฟ้องทักษิณกินโทษฑัณฑ์

ใช้ธรรมนูญสามานย์ชาวบ้านโจษก์
ล้วนประโยชน์โคตรอมาตย์ญาติเสพสรรพ์
ทั้งเลือกตั้งลากตั้งต่างปันกัน
เป็นโมหันหั่นหดลดสาระ

อันเมืองไทยมิใช่ชลมลรัฐ
เป็นจังหวัดวัดแวงแขวงจันตะ
พลเมืองเนืองน้อยคอยขานคะ
เลือกเองนะผู้แทนแคนรำฟ้อน

เลือกสอวอก็เห็นเป็นตลก
เจ็ดสิบหกเลือกได้ใจสังหรณ์
เขาทำเช่นมายาดาราละคร
เป็นโจรจรพรรคเขียวเลี้ยวมาเฉย

มันได้ทีตีสะกัดสะกดไว้
กอกอตอของใครรู้ไหมเหวย
มึงเลือกมากูเก็บเจ็บจำเอย
อย่าหมายเลยมึงจะใหญ่ในสภา

เจ็ดสิบสี่สอวอสอพลอพก
สกปรกลากแลกแจกกันหนา
ตอบแทนคุณท่านขุนกรุณา
ในสภาวุฒิชิชิชะ

จำทำจิตมิตเมินเชิญแต่งตั้ง
จึงได้ทั้งกรวดเกลศเศษสวะ
มิอาจฝืนขืนขัดคัดค้านคะ
เปลืองวาทะประจานชาวบ้านรู้

ไทยรักไทยถูกทุบศาลยุบยับ
เอาเถิดครับตั้งใหม่ไม่ขัดหู
ชื่อพลังประชาชนคนชื่นชู
เข้าศึกสู้มิสับสนคนเลือกสิ้น

สมัครเป็นนายกชกสะอาด
พยาบาทบ่วงลามตามติฉิน
ทำอาหารออกโชว์ชาวบ้านกิน
ต้องดับดิ้นเดียวดายตายคาจอ

สมชายเป็นนายกผกผันผ่าน
เขาระรานริริดปลดปลิดหนอ
ยุบพลังประชาชนจนตาคลอ
จะด่าทอกลัวศาลท่านฤทธิ์แรง

ประชาธิปัตย์ขัดสมาธิฉลาดโลภ
คิดละโมบมัดเนวินกินตำแหน่ง
มันนำพวกผละเผ่นเช่นนักแสดง
ขยะแขยงคนคดหมดยางรัก

อภิสิทธิ์เป็นนายกเทพประทาน
เสพสมานทรพินสิ้นศีลศักดิ์
สิบสี่เมษายนยกพลพรรค
เข้าหาญหักยิงเหี้ยนพวกเสี้ยนแดง

โอ้แต่นี้พี่จะมีแต่เทวษ
ร่ำทุเรศในอุระโทสะแสลง
วนารีแก้วพี่เกลียดสีแดง
มายิงแทงพี่หนาพี่ลาแล้ว

อภิสิทธิ์คิดเพลินจำเริญกู้
น่าอดสูครูออกฟอร์ดถ่ายทอดแผ่ว
ประชาไทใช้หนี้ระนาวแนว
มันทำแจ้วจีบปากทากบุริน

นับแต่ปีสองสี่เจ็ดห้าถึงห้าหนึ่ง
นับได้ถึงเจ็ดสิบหกผกผันผิน
อัปยศอดสูหมู่ฟ้าดิน
พวกอะรินริบรัฐไปขัดไว้

กูมิให้ธิปไตยต่อใครหมด
กูกำหนดแน่วแน่ห้ามแก้ไข
ขืนประท้วงล้วงคอขอลั่นไก
มึงบรรลัยเสียสิ้นกูกินเอง

ยานประชาธิปไตยได้ยุ่งยาก
ล้อกำลากติดหล่มมันข่มเหง
ไม่ขยับหยุดยืนไม่ครื้นเครง
ต้องรีบเร่งร้องประชามาชิงชัย

ขอฝากฝังอนุชนคนรุ่นหลัง
ร่วมไหลหลั่งทวงสิทธิ์คิดยิ่งใหญ่
อำนาจของไพร่ฟ้าประชาไท
อย่าให้ใครข่มฆ่าเป็นถาวร

ช่วยสั่งสอนลูกหลานหาญฮึกสู้
เหล่าศัตรูแพศยาหน้าสลอน
ให้ขึ้นชื่อลือเลื่องกระเดื่องนคร
ตราบอมรกรุงเทพเสพสุขเอยฯ